Świętokrzyskie na weekend, cz. 1

Kiedy słońce napieprza z nieboskłonu jak dzikie, a na Facebooku co i raz przewijają się zdjęcia znajomych, wygrzewających blade tyłki w przeróżnych wakacyjnych lokalizacjach, to aż cholera człowieka strzela, że siedzi w domu jak ostatni lamus. Niestety, ostatnie miesiące wiązały się dla mnie ze sporymi obciążeniami finansowymi, w związku z czym wszelkiego typu krótkie tripy za granicę nie wchodziły w grę. Jeśli jednak mamy w pamięci stare, internetowe porzekadło mój kraj, taki piękny, to naprawdę niewiele trzeba, by niskim kosztem wysiudać ze stolicy na weekend. Dlatego właśnie w jeden z sierpniowych weekendów spakowaliśmy manatki i w trzy osoby ruszyliśmy na podbój województwa świętokrzyskiego.

Województwo świętokrzyskie wielkie nie jest i – pomimo tego, że na pewno nie damy rady w tym czasie zobaczyć wszystkiego, co oferuje – dwa dni wydawały nam się czasem wystarczającym, by chociaż liznąć jego atrakcji. Tępo narzuciliśmy sobie konkretne, ale chcieliśmy również nieco odpocząć przy przysłowiowym piwku. Jak się okazało, wyszło to wyśmienicie.

Muzeum Orła Białego w Skarżysku-Kamiennej

Jadąc ze stolicy, najsensowniejszym pomysłem było zacząć zwiedzanie już w Skarżysku-Kamiennej. Sama miejscowość jakoś nas do siebie nie przekonała, ale leżące kawałek na południe Muzeum Orła Białego – już tak. Zupełnym przypadkiem trafiliśmy tu również na miejscowy festyn, dzięki czemu za wejściówkę zapłaciliśmy zaledwie 5 zł (normalnie 12 zł za osobę dorosłą).

Świętokrzyskie - Muzeum Orła Białego 1

Część pełnej krasy Muzeum Orła Białego

Samo muzeum to przede wszystkim plenerowa, dość konkretna pod względem rozmiarów wystawka sprzętu wojskowego. Złom rdzewieje na otwartym powietrzu i trudno powiedzieć, żeby był przesadnie zadbany, ale muzeum nadrabia szczegółowymi tabliczkami informacyjnymi oraz paroma eksponatami „klasy ciężkiej”. Najciekawszym z nich jest niewątpliwie samolot transportowy Ił-14, którego możemy obejrzeć nie tylko z zewnątrz, ale i od środka. Jeśli będziecie na miejscu w wakacje, to weźcie pod uwagę, że samolocisko jest w całości wykonane z metalu, w związku z czym do wizyty w jego wnętrzu przygotujcie się tak, jakbyście szli na saunę. Dla osób nieodpornych na wysoką temperaturę wizyta w środku maszyny może być przeżyciem traumatycznym, nawet jeśli obiecacie im, że będą mogły na chwilę usiąść w fotelu pilota.

Świętokrzyskie - Muzeum Orła Białego 2

Kawał samolotu

Drugą wartą uwagi jednostką jest kuter torpedowy ORP „Odważny”. Do niego wprawdzie nie wejdziemy (a szkoda), ale ustawiona na dziobie platforma widokowa pozwoli nie tylko dokładnie obejrzeć sobie okręt z zewnątrz, ale także spojrzeć z góry na resztę zawartości placu – wszelakie armaty, czołgi, tankietki i cholera wie, co jeszcze.

Muzeum Orła Białego - ORP Odważny

ORP Odważny, ale na emeryturze

Festyn, który zaskoczył nas na miejscu, dodał Muzeum +100% do atrakcyjności. Pomijam nakurwiający zewsząd zapach kiełbasy, przystojne hostessy oraz ogólną smarkato-przedszkolną otoczkę, ale już pokaz – dosłownie – ułańskiej fantazji był na tyle ciekawy, że aż przysunęliśmy się do barierek. Nic tak nie podgrzewa atmosfery, jak podstarzały, konny żołnierz siekający szablą kapustę na bigos. Zabrzmiało szyderczo? Nie miało, bo było to naprawdę ciekawe.

Pokaz ułański w Muzeum Orła Białego

Ale urwał!

Podkieleckie kąpieliska

Powyżej trochę minąłem się z prawdą, bowiem sami zwiedzanie województwa świętkorzystkiego rozpoczęliśmy od wizyty na jednym z podkieleckich kąpielisk, by cofnąć się potem do Skarżyska-Kamiennej. Powodem była chęć wykorzystania porannej pogody na niewinne pluski w pozbawionej sinic (podobno) wodzie, ale oczywiście nic z tego nie wyszło, bo rzeczona pogoda zrobiła nas w wała. Jeśli wy macie zazwyczaj więcej szczęścia, to pod Kielcami jest co najmniej kilka mniej lub bardziej kameralnych kąpielisk, które powoli doganiają nasze czasy (na przykład budując instalacje do wake’a). Jednym z nich było odwiedzone przez nas kąpielisko w Borowej Górze – niewielkie, nieźle utrzymane i zabraniające konsumpcji własnego alkoholu (co jest trochę skandalem, zważywszy na ceny piwa w jedynym barze na miejscu). Poza nim możecie sprawdzić sobie miejscówki w Strawczynie, Cedzynie, Borkowie czy Morawicy, bo te również braliśmy pod uwagę, jako że najlepiej wyglądały na zdjęciach.

Świętokrzyskie - kąpielisko Borowa Góra

Szaleństwa na wake’u

Borowa Góra ma jednak nad nimi jedną, ogromną (bardzo dosłownie) przewagę. Jest nią…

Dąb Bartek

Skurwiel-Bartek to jeden z najstarszych w Polsce dębów (według ostatnich wyliczeń ma nieco ponad 650 lat), a na pewno ten najbardziej znany (spróbujcie przypomnieć sobie nazwę jakiegoś innego, znanego dębu). Obecnie jest już trochę wrakiem… nooo… drzewa, ale pomimo licznych wsporników i lin, nadal robi duże wrażenie. Bartuś stoi sobie przy drodze nieopodal Kaniowa, rzut beretem od wspomnianego wyżej kąpieliska w Borowej Górze. Za jego obejrzenie nie zapłacimy ani grosza, a dodatkowo – co zaskakujące – na miejscu nie ma aż tak wielu turystów, jak można by się spodziewać. Przy odrobinie szczęścia będziecie mieli całe wielkie drzewsko tylko dla siebie.

Świętokrzyskie - Dąb Bartek

Dąb jak dąb! No, prawie…

Zamek w Chęcinach

Zamek królewski w Chęcinach miał być główną atrakcją pierwszego dnia wyjazdu i zaiste był – przynajmniej dla mnie. Pewnie już wiecie, że jestem ogromnym fanem wszelakich wież, a chęcińskie zamczysko dysponuje aż trzema solidnymi konstrukcjami tego typu.

Zamek w Chęcinach

Zamek widać już z oddali

Budowla w Chęcinach datowana jest na przełom XIII i XIV wieku, a więc jest na tyle stara, by być interesującą. Swego czasu była ważnym ośrodkiem administracyjnym i obronnym – odbywało się tu wiele możnowładczych zjazdów, zbierano tu wojska przed wojną z Zakonem Krzyżackim, a nawet czasowo przechowywano skarbiec koronny. Nic dziwnego – chęcińskie wzgórze jest wcale wysokie, a do tej pory dostanie się do zamku wymaga od piechura pewnego wysiłku.

Zamek w Chęcinach z góry

Zameczek z góry. Zdjęcie dzięki uprzejmości Piotra K.

W zamian za 12 zł, otrzymamy bilet wstępu, który uprawni nas do „przejścia” przez chęcińską twierdzę. Chodzenia nie jest szczególnie dużo, ale budowla została sensownie zagospodarowana, a do tego młodsi wycieczkowicze będą mogli ZA DARMO zrobić sobie zdjęcia w jednym z kilku przepoconych hełmów i z różnorakiego rodzaju morderczym arsenałem w dłoni (za zdjęcie z cyklu siedzę na koniu trzeba już zapłacić dwójaka). Również 2 zł kosztuje możliwość oddania trzech strzałów z łuku, co jest w sumie sympatyczną i tanią atrakcją dodatkową. Aha – można też wejść na jedną z wież. Widoki może nie powalają, ale zawsze to jakaś namiastka cardio.

Kielecka Kadzielnia

Po chęcińskich wieżo-eksploracjach mieliśmy ochotę udać się do Sandomierza, gdzie zamiarowaliśmy przez resztę dnia spożywać piwo i chodzić śladami Ojca Mateusza. Na reszcie grupy wymogłem jednak jeszcze jeden, krótki przystanek w kieleckiej Kadzielni.

Wielka nieobecna: Jaskinia Raj

Kto z Was nie słyszał o jaskini Raj? Tak myślałem. Jeśli ktokolwiek z czytających te słowa Warszawiaków nie odwiedził jej podczas swoich szkolnych lat, to będę mocno zdziwiony. Niemniej, szkolne lata ja osobiście mam już dawno za sobą, a z jaskini Raj przysłowiowego chuja pamiętam.

Niestety, jeśli namierzycie opinie o tej atrakcji w internecie, to będziecie szczerze zdumieni: miejsca trzeba rezerwować z dużym wyprzedzeniem, zdjęć w środku robić nie można (ktoś tu nie ogarnął, że producenci aparatów zaczęli inwestować w ISO zamiast we flesze), a dodatkowo obsługa ponoć traktuje indywidualnych turystów jak dopust boży. Opinie takie przewijają się na czołowych polskich blogach podróżniczych, a jako, że mam przyjemność znać kilku z ich twórców osobiście, to nie mam podstaw, by im nie wierzyć. Summa summarum postanowiliśmy Jaskinię Raj ominąć szerokim łukiem, mocno zniechęceni tym wszystkim, co się na jej temat pisze. Podejrzewam, że wiele innych osób uczyni podobnie, co winno dać władykom tej atrakcji do myślenia. W końcu to chyba najsłynniejsza jaskinia w Polsce – i to nie ze względu na rozmiary, a na bogatą szatę naciekową.

Aha. W pobliżu jest tu jeszcze teraz Centrum Neandertalczyka. Jak dla mnie brzmi to jak impreza w warszawskim Explosion, także też podziękowaliśmy.

W temacie jaskiń pozostając, to właśnie dla nich śmignęliśmy sobie do Kadzielni. Niestety, nic z tego nie wyszło, bowiem w weekend kadzielniane jaskinie zamykane są bezpardonowo o 17:00, przy czym ostatni turyści (zwiedzamy w grupie zorganizowanej) wpuszczani są do środka o 16:30. Nawet jeśli i Wam zdarzy się taki niefart, to do tego parko-tworu i tak warto się wybrać. Nie wyjeżdżając daleko poza centrum Kielc, znajdziecie się ni z tego ni z owego pośród krajobrazu, dość jednoznacznie kojarzącego się choćby z Jurą Krakowsko-Częstochowską. Wystające skałki, jaskinie, niemrawe Jezioro Szmaragdowe (dawne wyrobisko kamieniołomu, któremu park zawdzięcza swój wygląd) i trasa spacerowa sprawiają, że Kadzielnia to jedna z najmniej standardowych, polskich atrakcji tego typu. Wielkie mojżeszowe tablice na wejściu pominę, bo w mojej opinii tylko psują krajobraz.

Świętokrzyskie - Kadzielnia

Kadzielniane krajobrazy

Po kadzielnianej, nie do końca udanej kortochwili ruszyliśmy dalej, by noc spędzić w Sandomierzu. Niby mogliśmy jeszcze gdzieś zboczyć, ale naprawdę bardzo chcieliśmy wszyscy napić się piwa.

Po drodze: Bodzentyn i Święty Krzyż

Jadąc z Kielc do Sandomierza można, na ten przykład, zahaczyć jeszcze o:

  • Ruiny zamku w Bodzentynie – pomimo imponującej historii (pierwsza konstrukcja w tym miejscu była datowana na XIV wiek), budowla nie jest szczególnie imponująca. W XVII wieku zamek stracił cechy obronne i zmienił się w rezydencję pałacową. Niemniej, to zawsze jakaś dodatkowa ruina.
  • Święty Krzyż – położony na Łysej Górze (tak – tej od sabatów, czarownic i obmierzłych, pogańskich obrzędów) klasztor to kawał całkiem imponującego kompleksu z równie imponującymi historią i znaczeniem religijnym. Dodatkowo, jeśli macie więcej czasu, warto poszwendać się nieco po tutejszych, pieszych szlakach turystycznych, jako że wiele z nich przecina się właśnie na Łysej Górze.

Przeczytaj część II wpisu.

Podobał Ci się ten wpis? Możesz poczytać inne moje posty o Polsce i polubić mój blog na Facebooku – często wrzucam tam dodatkowe treści.

REKLAMA:

komentarze 2

  1. An Ja 16 sierpnia 2018
    • Brewa 16 sierpnia 2018

Skomentuj czy coś:

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.